PL

Podróż Kosmiczna: Układ Słoneczny

✈️ Symulacje🧊 3D 🎮 Jeden gracz

Pilotuj statek w prawdziwym Układzie Słonecznym: dzisiejsze położenia planet, wejście na orbitę, lądowania na Księżycu i Marsie, pierścienie Saturna.

O grze

Podróż Kosmiczna: Układ Słoneczny to symulator lotów kosmicznych w prawdziwej skali. Planety, Księżyc i duże księżyce znajdują się dokładnie tam, gdzie są dziś na niebie; ich położenia oblicza się na podstawie danych orbitalnych publikowanych przez Jet Propulsion Laboratory (JPL) NASA. Odległości też są prawdziwe: Neptun jest miliardy kilometrów od Ziemi, a twój statek to maleńki punkt w tej pustce. Dlatego możesz przyspieszyć czas nawet dziesięć milionów razy i użyć fikcyjnego napędu warp, by filmowo przemieszczać się między światami z prędkością dziesięciokrotnie większą od prędkości światła. Po przylocie zaczyna się prawdziwe pilotowanie: hamowanie, by obniżyć orbitę, wyrównanie jej do kołowej w najniższym punkcie oraz wchodzenie w strefy wpływu księżyców i wychodzenie z nich podlegają prawdziwej fizyce orbitalnej, a linia toru pokazuje, dokąd lecisz. W karierze Eksploracja misje następują po sobie bez przerw: wejdź na niską orbitę wokół Księżyca, miękko posadź lądownik, zeskanuj wulkan Olympus Mons na Marsie, wyląduj na niemal pozbawionym grawitacji Fobosie i przez rzadkie powietrze Marsa, odwiedź cztery księżyce galileuszowe Jowisza, przetnij płaszczyznę pierścieni Saturna w Przerwie Cassiniego, zbadaj mgiełkę Tytana i lodowe gejzery Enceladusa, użyj Jowisza jako procy grawitacyjnej w drodze do Neptuna, a potem sfotografuj krążącego wstecz Trytona i serce Plutona. Po każdej misji pojawia się karta ze sprawdzonymi faktami. Jeśli rozbijesz się o powierzchnię, zbliżysz się zbytnio do korony Słońca albo skończy ci się paliwo, misja się kończy. W trybie Swobodna eksploracja paliwo jest nieograniczone, datę można zmieniać w latach 1900–2050, a encyklopedia pokazuje średnicę, masę, grawitację, długość doby i roku, księżyce oraz temperaturę każdego ciała. Tekstury pochodzą od NASA, USGS i Solar System Scope. Za darmo, bez pobierania i rejestracji, na telefonie, tablecie i komputerze.

Jak grać

  1. Dotknij planety lub księżyca, aby wybrać cel (na komputerze klawisz Tab przełącza cele).
  2. Naciśnij WARP (lub Spację): statek odbędzie filmową podróż do celu.
  3. Obniż orbitę przyciskiem ▼ HAMUJ, przyspiesz czas i w najniższym punkcie naciśnij ORBITA, by wyrównać orbitę.
  4. Naciśnij SKANUJ, gdy cel jest w zasięgu, i LĄDUJ w pobliżu miejsca lądowania; hamuj lądownik przyciskiem CIĄG i osiadaj miękko.
  5. Po misji przeczytaj kartę faktów; kolejna misja zacznie się sama.

Sterowanie

Dotyk: dotknij ciała, aby je wybrać, przeciągaj, aby obracać kamerę, i rozsuwaj dwa palce, aby przybliżać. Drążek manewrowy w lewym dolnym rogu pcha statek względem kamery; przyciski ▲ PRZYSP., ▼ HAMUJ, ◀ DO ŚRODKA i NA ZEWN. ▶ pchają wzdłuż orbity. WARP, ORBITA, SKANUJ i LĄDUJ są w prawym dolnym rogu, a prędkość czasu zmienia się przyciskami − i + w lewym dolnym rogu. Podczas lądowania przytrzymuj duży przycisk CIĄG i przesuwaj się w bok drążkiem. Komputer: obracaj kamerę myszą i przybliżaj kółkiem, pchaj względem kamery klawiszami W A S D Q E, strzałkami przyspieszaj, hamuj i pchaj do środka lub na zewnątrz, Spacja to warp, Tab zmienia cel, O orbita, F skanuj, L ląduj, przecinek i kropka zmieniają prędkość czasu, V fokus, B encyklopedia, C gwiazdozbiory, P pauza. Podczas lądowania Spacja lub W dają ciąg, A i D przesuwają w bok.

✈️ Gry symulacyjne🧊 Gry 3D

Najczęstsze pytania

Czy położenia planet w grze są prawdziwe?

Tak. Położenia planet są liczone dla bieżącej daty i godziny z przybliżonych elementów orbitalnych JPL NASA, położenie Księżyca ze wzoru astronomicznego, a dużych księżyców z danych JPL Horizons. Zgadzają się z prawdziwym niebem z dokładnością do około jednego stopnia. W trybie Swobodna eksploracja możesz zmienić datę w zakresie 1900–2050 i zajrzeć w przeszłość lub przyszłość.

Czy napęd warp jest prawdziwy?

Nie, napęd warp to fikcja: w grze lecisz dziesięć razy szybciej niż światło, aby podróże między planetami trwały sekundy, a nie lata. Prawdziwe sondy są dużo wolniejsze; Voyager 2 leciał do Neptuna 12 lat. Gra pokazuje tę różnicę przy każdym skoku warp, podając, ile tę samą drogę zajęłaby światłu. Orbity, lądowania i asysty grawitacyjne po przylocie podlegają prawdziwej fizyce.

Co się stanie, gdy misja się nie uda?

Jeśli rozbijesz się o powierzchnię, spłoniesz w koronie Słońca albo skończy ci się paliwo, gra się kończy, a powód pojawia się na ekranie. Możesz obejrzeć opcjonalną reklamę, aby powtórzyć tę samą misję; w przeciwnym razie kariera zaczyna się od pierwszej misji. Odkryte ciała i encyklopedia zawsze zostają zapisane. W trybie Swobodna eksploracja nie można przegrać.